شايد نياز باشد براي بدست آوردن شكل اصلي به كمك تعدادي دستورالعمل رنگ پس زمينه را از تصوير حذف كرد. اين عمل كه در آن با حذف كردن بخش هايي از يك تصوير، شكل دلخواه را به صورت خالص و جدا از قالب مستطيلي شكل بدست مي آوريم، عمل شفاف كردن تصوير ( Transparent ) ناميده مي شود و كاربرد هاي بسياري دارد. به عنوان مثال، مي توانيد با شفاف كردن پنح نسخه از تصوير بالا (يعني حذف كردن رنگ زمينه وبدست آوردن شكل دايره خالص ) و سپس كنار هم قرار دادن اين پنج دايره برروي يك زمينه جديد و دلخواه ، نماد مسابقات المپيك را ترسيم كنيد:

به تصاويري كه به شكل مسطتيل ذخيره مي شوند و ذخيره سازي آنها براساس پيكسل ها مي باشد، تصاوير نقش بيتي (Bitmap) گفته مي شود كه پركاربرد ترين قالب هاي تصويري هستند. قالب هاي .bmp و .dbi و .pcx از معروف ترين قالب هايي هستند كه تصاوير در آنها به همين صورت ذخيره مي شوند.
مشخصاتي كه در قالب هاي تصويري براي بازيابي تصاوير تعريف مي شوند علاوه بر ابعاد و عمق رنگ تصوير، گاهي شامل مفاهيم پيشرفته تري نيز مي باشند. به عنوان نمونه مشخصه آلفا مفهومي معادل ”مقدار شفافيت“ را تعريف مي كند كه مي توان بااستفاده از آن مشخص كرد در صورت ترسيم شدن تصوير فعلي بر روي يك پس زمينه، چه مقدار از رنگ پس زمينه از تصوير فعلي عبور كند (مانند عبور نور از شيشه). اين مفهوم در واقع به نوعي تركيب كردن تصوير زمينه با تصوير فعلي است و تركيب  آلفا (Alpha Blending) ناميده مي شود. براي پياده سازي اين مفهوم در يك قالب تصويري علاوه بر عمق رنگ و ديگر مشخصات، تعدادي بيت براي هر پيكسل در نظر گرفته مي شود كه مخصوص به مقدار آلفا يا مقدار شفافيت پيكسل ها مي باشد.
از آنجا كه قالب تصاوير استفاده شده در هر سيستم، تاثيرات بسياري از جمله سرعت و دقت بر روي عملكرد سيستم دارد، انتخاب قالب مناسب اهميت زيادي دارد. قالب هايي كه عمق رنگ بيشتري (24 يا 32 بيت بر پيكسل ) ارائه مي دهند كيفيت بيشتري دارند اما از آنجا كه حافظه و پردازش بيشتري براي استفاده از آنها مورد نياز است ، از سرعت و كارايي سيستم مي كاهند. قالب هايي كه عمق رنگ كمتر (8 يا 16 بيت بر پيكسل) ارائه مي دهند، با كاهش كيفيت تصوير و در مقابل آن افزايش سرعت و كارايي سيستم همراه هستند. مثلا در سيستم هاي بلادرنگ كه سرعت بالايي مورد نياز است، معمولا از قالب هاي 8 بيتي استفاده مي شود. اين قالب ها تصوير را با حداكثر 256=8^2 رنگ تعريف مي كنند.
در حالت 256 رنگ ، جدولي شامل 256 كد كه هر كدام مشخص كننده يك رنگ مي باشد، به عنوان جدول رنگ در نظر گرفته مي شود. هر محل از جدول (0 الي 255) مي تواند شامل عددي 16 بيتي (يا بزرگتر ) باشد ودر واقع رنگي معادل رنگ هاي حالت 16 بيتي (يا بيشتر) را نگهداري كند. با استفاده از اين جدول كه تعداد 256 رنگ را نگهداري مي كند ، ميتوان تصويري را بوجود آورد كه در آن ، رنگ هر پيكسل با شماره اي بين 0 الي 255 مشخص شده است. براي بدست آوردن رنگ واقعي پيكسل ها، ابتدا به محلي از جدول كه بايت رنگ در هر پيكسل به آن اشاره مي كند، مراجعه مي شود و رنگ واقعي پيكسل از آن محل بدست مي آيد. به شكل زير توجه كنيد:

همانطور كه مي بينيد محل از جدول رنگ شامل يك رنگ واقعي است و براي بدست آوردن رنگ واقعي هرپيكسل به اين جدول مراجعه مي شود.مثلا محل (0،0) در نمونهي بالا رنگي معادل محل 1 جدول دارد.پس رنگ اين پيكسل ،همانطور كه در محل 1 جدول ثبت شده ، قرمز است.
به جداول رنگ كه در بالا توضيح داده شد اصطلاحا پالت (Palette) گفته مي شود. هر محل از يك پالت يك ورودي پالت (Palette-Entery) معمولا قالب هايي كه عمق رنگ 8 بيت (با 256 ورودي پالت) را ارائه مي دهند، قالب هايي تصويري با رنگ شماره گذاري شده (Index Color Image Formats) ناميده مي شوند.
مفاهيم اوليه قالب هاي تصويري را به صورت بسيار خلاصه در بالا مرور كرديم . اين قالب ها هميشه شامل تصاوير دو بعدي مي باشند و كاربرد هاي زيادي در سيستم هاي گرافيكي دو بعدي يا گرافيك سه بعدي دارند. از كاربرد هاي آنها در كنار فن آوري OpenGL كه براي خلق دنياهاي مجازي سه بعدي طراحي شده است، مي توان به طرح هاي (Textures)،قلم ها (Fonts) و در برخي موارد جلوه هاي ويژه بصري (Visual Effects) اشاره كرد.

طرح هها يا Textureها به تصاويري گفته مي شود كه برروي سطوح (Surfaces) اشياء قرار گرفته و به واقعي تر جلوه كردن اشياء كمك مي كنند. مثلا اگر ميزي را كه ا زچوب ساخته شده است را شبيه سازي كنيم پس از طراحي آن (به صورت سه بعدي )، تصويري كه شامل طرح چوب مورد نظر ما است را بر روي سطوح اين ميز مي كشيم تا ميز از جنس چوب به نظر آيد. در اين مثال، طرح چوب كه از طريق يك تصوير بدست آوريم در اصطلاح طرح (Texture) ناميده مي شود.
به عنوان نمونه ا ي ديگر به اين موضوع اشاره مي كنيم كه در معماري فن آوري  OpenGLجايي براي استفاده از قلم هاي (Fonts) استاندارد سيستم عاملي مانند ويندوز در نظر گرفته نشده (دلايل آن را بعدا مطالعه خواهيم كرد) و براي آنكه بتوانيم متني را به كمك OpenGL برروي صفحه تصوير به نمايش درآوريم بايد از تصاويري كه شامل حروف و علائم هستند استفاده كنيم.
جلوه هاي ويژه بصري (Visual Effect) نيز به تاثيراتي گفته مي شود كه جلوه بخصوصي را در تصاوير بوجود مي آورند. مثلا تاثير نور خورشيد برروي لنز دوربين كه براي شبيه سازي آن معمولا از تصاوير به همراه تكنيك تركيب آلفا (Alpha Blending) استفاده مي شود. البته روشهاي گوناگوني براي توليد جلوه ها ي ويژه وجود دارد.

مطالبي كه تا اينجا بررسي كرديم، شامل مفاهيم اوليه گرافيك دوبعدي در سيستم هاي ديجيتال امروزي بود.مفاهيم پيشرفته تري در اين رابطه و بخصوص در رابطه با گرافيك سه بعدي را در مقالات بعدي مطالعه خواهيم كرد و پس از آن در هفته هاي آينده به سراغ معرفي فن آوري هاي موجود در دنياي گرافيك كامپيوتري مي رويم تا موقعيت OpenGL را دقيقا درك كنيم. بادرك موقعيت OpenGL مي توانيم به راحتي آن را آموخته و به درستي از آن استفاده كنيم.

با تشکر از سایت galaxyroad.com و آقایان رامین زاغی و امير حاتمي